Het boek De verloren dochter van Lucretia Grindle stond al
een tijdje op mijn to-read lijstje. Dus toen ik het boek laatst bij de bieb zag
liggen, nam ik het meteen mee.
Kirsten Carson is een jonge, Amerikaanse studente, die een
jaar in Florence verblijft om daar kunstgeschiedenis te studeren. Wanneer haar
vader en stiefmoeder naar Italië afreizen om haar verjaardag te vieren, blijkt
Kirsten te zijn verdwijnen. Commisares Pallioti en inspecteur Saenz worden
ingeschakeld om de verdwijning op te lossen.
Een paar dagen voor haar verdwijning heeft de huisgenote van
Kirsten een foto van haar gemaakt. Een foto waarop te zien is, dat Kirsten bij
een oudere man in de auto stapt. Al snel blijkt deze man een oude bekende van
de politie. Zijn naam is Antonio Tomaselli, voormalig lid van de Rode
Brigades, een extreem-linkse terroristische organisatie. De groepering was met
name in de jaren ’70 actief en verantwoordelijk voor de ontvoering en moord op
een politicus. De stiefmoeder van Kirsten, Anna, lijkt meer te weten over
deze man dan ze in eerste instantie laat blijken. En dan verdwijnt ook zij…
Toen ik de achterkant van het boek las, dacht ik een
spannende thriller in handen te hebben. En zo begint het boek ook: met een
flashback naar de ontvoering van de politicus en daarna de verdwijning
van Kirsten. Na het uitlezen van dit boek, zou ik het toch niet typeren
als een typische thriller. Het is meer een roman met spannende elementen.
Tijdens het lezen kom je steeds meer te weten over het
verleden van stiefmoeder Anna. Het boek bestaat uit verschillende delen:
hoofdstukken over de verdwijning van Kirsten en hoofdstukken over het verleden
van Anna. Vooral deze laatste hoofdstukken vond ik erg mooi om te lezen. Anna
groeit op in een klein, Italiaans dorpje met alleen haar vader. Ze wordt al
jong verliefd op een jongen uit haar dorp, Antonio. Je volgt het leven van
Anna, hoe ze verliefd wordt, de slagerij van haar vader overneemt en hoe ze
uiteindelijk samen met Antonio naar Rome vertrekt.
Nadat ik het boek uithad, kwam ik erachter dat Lucretia
Grindle al eerder een boek heeft geschreven over inspecteur Saenz. Dat boek heb
ik niet gelezen maar ik had niet het idee dat ik informatie miste tijdens het
lezen van dit boek. Je kunt ze dus prima los van elkaar lezen. Ondanks dat De
verloren dochter niet was wat ik ervan verwachtte, vond ik het een mooi boek
met interessante personages en een stukje Italiaanse geschiedenis.
Cijfer: 7,8
Geen opmerkingen:
Een reactie posten