Wanneer zijn jeugdliefde Caro het uitmaakt en een relatie begint met een singer-songwriter van luisterliedjes, rest Merlijn niets anders dan zijn ellende te compenseren met liederlijke uitspattingen. Dat lucht even op, tot er een bericht van zijn creditcardmaatschappij binnenkomt met de verontrustende mededeling dat er in zijn naam allerlei vreemde uitgaven zijn gedaan in een pretpark in Zweden. Het verlies van Caro, de drang naar avontuur en de steeds slechtere band met zijn vrienden doen Merlijn besluiten naar Stockholm af te reizen om de geheimzinnige dief te ontmaskeren. Een probleem: zijn epileptische aanvallen, waardoor hij stukken uit het meest recente verleden kwijt is.
Op zijn zoektocht in Zweden blijkt de waarheid verregaander gevolgen te hebben dan hij als amateurdetective kon vermoeden. Nieuwe ontmoetingen en bizarre onthullingen zorgen ervoor dat Merlijn zijn herinneringen aan zijn oude bestaan in Nederland grondig moet bijstellen.
Mijn mening: wat een leuk en verfrissend boek. In het begin van het boek is Merlijn, de hoofdpersoon, een nogal ingekakt persoon. Je hebt eigenlijk vooral medelijden met ‘m: epilepsie, verlaten door zijn vriendin, vrienden die hij bijna niet meer ziet en als klap op de vuurpijl wordt er geld van zijn creditcard gestolen. Arm jong.
Maar dan besluit Merlijn voor een keer iets geks te doen; op naar Stockholm waar iemand met zijn geld aan het strooien is. Een bizar plan; hoe vind je jouw dief in zo’n grote stad? Het is voor Merlijn het begin van een avontuur.
Het boek barst van de droge humor en verrassende plotwendingen. Ik ben over het algemeen niet zo’n fan van Nederlandse schrijvers maar ik heb mijn mening na dit boek enigszins bij moeten stellen. Want Arjen Lubach is echt een leuke, grappige schrijver. Voor Magnus heeft hij al 2 romans uitgebracht; Mensen die ik ken die mijn moeder hebben gekend ( briljante titel ) en Bastaardsuiker. Deze heb ik ook maar meteen aan mijn to-read lijstje toegevoegd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten